YarimSohbet

YarimSohbet

httpRadyo.YarimSohbet.Com5454listen.pls

httpRadyo.YarimSohbet.Com5454listen.pls

YOKSAN SEN

YOKSAN SEN


Sen yoksan
Nereye koyayım ben bu başı
Yoksan sen
Hangi terazide tartayım bunca telaşı
Nasıl sahici kılayım şu kırılgan varlığımı
Yoksan sen
Kimin kucağına yıkayım acılarımı

Yoksan sen
Neyleyim ben bu başı

Sen değilsen bekleyenim
Koşmaların hepsi boşa
Çırpınmaların hepsi boşlukta
Yoksan sen
Vardığım yerler serin değil alnıma
Sen yoksan
Yüzümü çevirdiğim yönler yüz vermiyor bana

Yoksan sen, söyle, nereye akıtayım kanayan yanlarımı
Sen değilsen bekleyenim, yollar çıkmazda, yolcular menziller anlamsız, yolcular avare.

Sen yoksan köşe başında, şehrin vaatleri yalan
Yoksan sen, sesim ziyan, sözüm hüsran, nefesim talan
Sen yoksan, mavilerin hepsi küser, dağılır gökler, kuşlar kaçar.
Yoksan sen, akıl başa ziyan.
Yoksan sen, nereye salarım feryadımı, kime fısıldarım içimin yangınlarını
Ah, sen değilsen köşe başındaki şehrin yüzü yalan, sevinçlerim ziyan, huzurum kırılgan

Yoksan sen neyleyim ben bu başı
Sen değilsen bekleyenim, ne edeyim ben bu yolları.
Sen değilsen köşe başındaki, yüzüm yok, gözlerim kör, kavuşmalarımın hepsi boş.

Yoksan sen, niye var olayım ki ben
Sen yoksan, varlığım hüsran, sesim figân, nefeslerim bin pişman..

bayrak

BAYRAĞIMA SAYGIM SONSUZDUR
Adına nice destanlar yazılmış canımsın bayrak
Ay yıldızın üzerine ne güzel de yakışmış bayrak
Ülkemin her yerinde uçar dalgalanırsın bayrak
Benzeri olmayan bayrağıma saygım sonsuzdur…

Genç kızlar seninle gelin olmak istiyor bayrak
Şehitlerin tabutlarına örtülür hep sarılır bayrak
Kale burçlarına dikilmiş dalgalanırsın bayrak
Şehitler kanıdır bayrağıma saygım sonsuzdur

Düğün varsa biryerde yükseklere dikilir bayrak
Bayramlarda törenlerde kurtuluşta asılır bayrak
Hacdan dönenler evlerine asar sallanır bayrak
Manevi değerli bayrağıma saygım sonsuzdur…

Gönüllüyüm istekliyim bayraktarın olayım bayrak
Gücün bize güç katsın hız versin millete bayrak
Bayrağa hürmetsiz kimler varsa hepsi soysuzdur
Atadan emanet bayrağıma saygım sonsuzdur…

aşk şiirleri

GECELERE ŞİKAYETİM VAR

Tutuklu kaldı parmağım aşkın tetiğinde
tutsak kaldım gecenin sensizliğinde
ıslanır gözlerim, nemli dudaklarım
göremediğim resmin belirir
ne hayaller ne düşler kurarım
olmayan sabahlara inadım var
bu gece sana ölmeye murazım var
maruzatım sana değil eyy sevgili
seni bana vermeyen gecelere şikayetim var..

ღKendine İyi baq ღ

Kendine iyi bak” bir veda değil elveda cümlesidir çoğu zaman. O üç
kelimeden çok daha fazlasını gizler içinde… “Kendine iyi bak.” Çünkü
bundan sonra ben yanında olmayacağım. Olamayacağım. ıstesem de istemesem
de. Sevdim bir zamanlar seni, hala seviyorum ve benden sonra da mutlu
olmanı istiyorum. Olur da bir gün döner…sem seni iyi bulmak istiyorum.

Kendine iyi bak derler ve giderler. Tutkuyla sevenler, bazen birden
fazla söylerler bunu. Çünkü onlari ayırmak, eti tırnaktan ayırmak
gibidir. Kolay kolay kopamaz onlar, süreç çok acı vericidir, yürek
parçalayıcıdır. Her seferinde azalan umutlarla geri döner ve yine
“Kendine ıyi Bak” gözleriyle ayrılırlar. Ta ki umut da, sevgi de
tükeninceye kadar. Ta ki son elveda mezar sessizliğine bürününceye
kadar.

Kendine iyi bak derler ve giderler… Biliyorum çok kanayacaksın ama
daha iyisini yapamıyorum; diyemedikleri için kendine iyi bak derler.
Vicdanlarını rahatlatmak için kendine iyi bak derler, çünkü o kan uzun
süre akacaktir ve o yara asla kapanmayacaktır, bilirler… Kendine iyi
bak derler ve giderler…

~~HaZaL~~

KaßriM€ q€Lir misin??

Geri dönülmez bir noktadayım.
Aşk yalan, aşk ölüm derlerdi inanmazdım.
Hayata gülümsememe neden olan gözlerin,
Şimdi ağlatıyor yüreğimi ve kalibimi.

Kalbimde bir sen vardın, bir de umudun vardı.
Sen gittin bir de yetmezmiş gibi umudumuda götürdün.
Beni ayakta tutan sen ve umudundu sevgili.
Belki bir gün diyerek beklemiştim seni.

Evet kabul ediyorum, aşk bir ölümmüş.
Gitti artık diyorum sadece ardından.
Geri gelir mi diyemiyorum.
Bu hasretin süresi yok be sevgili.

Sonu yok bu beklemenin.
İlaç değil eski günleri hatırlamak.
Ömrümü nefesinde feda ediyorum.
Gidiyorum sevgili…

Son bir isteğin var mı demiştin ya.
Evet var sevgili, nefesim olamadın.
Nefessizliğim’de yanımda olur musun.
Kabrime gelir misin?
~~HaZaL~~

߀n s€ni ßöyL€ s€vdimmm..

Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni
gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka
yerde
olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın,
orada kalmalıydın. çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu
kadar
kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden
ne
ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin.

Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya… Ben dört mevsim baharı yaşadım
seninle. çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin
renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelya idin
pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın
bir
ateş gibi. Ve maviydin… En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize
tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim.

Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da… Kendime bile dar
gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En
kızgın,
en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana.
İçimdeki
sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren senin sevgindi
ve
ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey
olduğunu anladım seninle…

Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk
yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden
tuttuğunda, patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi.
Menzil
sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok
edebilirdim.
Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana
ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen
girebilirdin.

Sevdim ve hayrandım da… Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı,
gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu,
olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da.
Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni
ve o
doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu
zaman.
Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni
yeterince tarif edecek kadar derin olmadı.

Seni severken yorulmadım. çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün
yenilendim.
Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın.
Ölmeyecektim çünkü sen ölümsüzlüğün ta kendisiydin.

Ne zaman ki beni hayatından çıkardın işte o zaman ben öldüm

~~HaZaL~~

Kan Kaybından DegiL Sen Kaybından OLacak Sonum

Kan Kaybından DegiL, “Sen Kaybından” OLacak Sonum !!

Vakit gece yarisi
Hüzün kar beyaz iniyor gökyüzünden kimsesizligimin üstüne
Ic cekislerimden bugulanmis gözlerimin ardindan insanlar geciyor,telasli
Ömrümün en derin ucurumunun kiyisindayim bu gece
Ve ölüm bir ;ayrilik; ötemde
Yürüyorum;
Her adimda kentin ayaza durmus nefesi isliyor icime
Hadi yâr tut gözlerimden;
(d)üsüyorum!
Neredesin?
Gittiginden beri gelmeyislerinin kapi esiklerinde nöbet tutuyor gözlerim
Ve hic tanimadigim cocuklarin isimsizliginde ariyorum seni
Belki hâlâ ayni sehrin sokaklarini tüketmekteyiz
Az önce yanimdan gecip gittin belki de! Kim bilir?
Yahut binlerce kilometre var aramizda
Ve bir yerlerde bana benzemeyen birini beklemektesin
Ama sen bil!
Bülbül gülce,ben sence konusuyorum nicedir; Unuttun mu?

Birbirine kosan cümlelerimiz vardi
Dudaklarimizin kelepce yüklü sehirlerinden kacan
Ne vakit ask düsse geceye;
Misra misra sevda damlardi parmaklarimizdan
Ve kafiyeler dökülürdü uykusuzlugumuzun üstüne;
Karanliga sarilir,aglardik;
Sonra kelimelerimiz kesisirdi askin parantez iclerinde

Söylesene kandirdin mi beni?
Yüreginin tüm acilarini icime saldin ve benligimi calip gittin mi benden?
Öyleyse sen de yalanci ciktin yâr!
Sen de aski var zannettirdin bana ve gittin!
Sonrasi hiclik,sonrasi aci,sonrasi bir yoklugun baslangici;
Yoksun!
El ele yürüdügümüz tüm yokuslari devirdim dilimin üstüne ve sustum!
Sesim yoklugunun ayak izinde gömülü durur simdi
Ve yüzümde kirilgan gülümseyisleri cocuklarin;
Var mi haberin?
Parmaklarim sehirlerarasi hüzün tasiyan bir trenin tozlu caminda
Yüregimde müebbete hüküm giydi adin!
Adin ki dilimin ucunda küf tutmus alti kursun
Adin ki her harfinde ucurumlarindan düsüyorum
Ama bil ve unutma!
Kan kaybindan degil
“SEN” KAYBINDAN OLACAK SONUM!
Vakit yoklugunun ilkbahari
Umudu sende kalmis yarinlara göcüyorum
Ceplerimde yagmurlarla boyanmis düslerim var
Ve ellerimde yalanlara batirilmis parmaklarinin izi

Bu gece bir “ben” daha tükettim tütünlerin gölgesinde
Ve bir gün daha tükendim gözlerinsiz
Tükenmis zamanlarin zemherisinde kayibim simdi
Takvimler benden,ben gözlerinden habersiz
Kentin üsüyen sokaklarini soluklarimla isitarak yürüyorum sensizlige
Bir cift ayak izinden ibaret yas karasi istasyonlara birakabildigim
Ben zaten hep kendimi ugurluyorum tren garlarinin veda sahnelerinde
Hep kendimden gidiyorum
Ve en cok düslerimden vuruluyorum Istanbul’un eteklerinde
Kimse bilmiyor; tükeniyorum!
Sen-sizce ölüyorum gözlerimin önünde
Ve sessizce karsiliyorum aska boyanmis gül rengince topragin bedenine
öylece kayip giderken ellerimden bir adim bile atamiyorum kendime
Icime isleyen sevdanin raylara mimlenmis intihar eylemlerinden kurtaramiyorum yüregimi
Ve vagonlari yoklugunla dolu trenlere ezdiriyorum bensizligimi
Biliyorum caresi yok bu hastaligin
Biliyorum yoklugum yokluguna vurgun
Ve anladim ki alfabesi yok yoklugun
Susuyorum!
Dönmeyeceksen atese ver senli düslerimi
Ve ört üstüme geceyi
Uyuyacagim!
Yolum cok, cook uzun
Ve yine söylüyorum;
Kan kaybindan degil

“SEN” KAYBINDAN OLACAK SONUM!

İsmini Güle Yazdım Sensizlikte

(İ)smini yazdım dün gece gülün üzerine iki kelimeyle
(S)eviyorum dediğim anda battı dikeni elime birde yüreğime
(M)ağlup oldum yenildim sensizliğime sustum konuşmadım
(İ)çim acıdı yüreğim yandı sessizce içlendim bir damla yaş aktı
(N)asıl olsa yoktun yokluğun buz gibi soğuktu üşüdüm sen yoktun
(İ)smini yazdım güle birde sensizliği yazdım yüreğime birde hadi neyse
(G)üle her ismini yazdığımda gül kanadı ben ağladım yüreğim sızladı
(Ü)stümde bir bulut bir yağmur bir gözyalarım birde yaralı gül ağladı
(L)anet etmedim ama sustum konuşmadım sadece seni düşündüm ağladım
(E)n çok neye üzülüyodum biliyomusun anlam veremediğim gidişine
(Y)azdım işte yine bak adını güle yazdım gül ve ben beraber ağladık sensizliğe
(A)ma anlamıştım artık kendimi ne kadar harap etsem sen gelmeyecektin
(Z)aten bakma sen bana nelere dayanmadımki bunada dayanırım yarım yaşarım
(D)üşüncemden silemezsin ya kalbimden atamazsın ya seni öylede yaşarım
(I)şık yandığında hayal edemiyorum seni karanlıkta seni düşünmek güzel oluyo
(M)utlu oluyorum gözlerimi kapatıyorum seni hayal edip az olsada gülüyorum
(S)onra tekrar adını yazıyorum güle iki kelimeyle gül ve ben ağlıyoruz yine
(E)n çok neye ağlıyoruz biliyomusun bir sana birde gülün kanadındaki yazıya
(N)e yazıyor biliyormusun gülün yaprağında iki kelime yüreğim ve sen
(S)en yoksun şimdi yüreğim yaslı, yüreğim acılı, yüreğim yoksul sensizlikte
(İ)çimde öyle bir ateş varki sönmiyecek gözlerimse senden başkasını görmeyecek
(Z)aman hep böyle akıp gidecek taki bendeki sen gidene; ben ise ölene kadar.
(L)imandayım şimdi bir gemi kalkıyor sensizliğe yolcuları bir ben birde gül
(İ)çim öyle acıyorki gemi yol aldıkça liman gözden kayboluyor dalgalar vuruyor
(K)afeste duran kuş gibi korkuyoruz iki kelime gül ve ben fırtınalarla gidiyoruz.
(T)am o anda ben yine seni yazıyorum gül ve ben ağlıyoruz gözyaşlarımız dalgayla bir
(E)n çokta bu yanımıza yanıyoruz ben ve gül hep ağlıyoruz bitmeyen sensizlikte…

Sonraki yazılar »